De Week

Toen dochter M. onlangs tegen mij zei dat mijn spinseltjes haar geheugen voor de toekomst zijn, drong tot me door dat ik in de afgelopen jaren het blog steeds ernstiger ben gaan verwaarlozen. Ondanks herhaalde goede voornemens, zijn hele periodes al in het niets verdwenen. En hoewel niet alles even interessant is – integendeel zelfs – wordt het totaalbeeld steeds onbetrouwbaarder. Tarantella hangt van willekeur aan elkaar. Want hoewel ik onophoudelijk geïnspireerd wordt door alles wat om me heen is en ik talloze mogelijk onderwerpjes in mijn digitale opschrijfboekje noteer, komt het er meestal niet van om ze uit te werken. Het blog wordt zo steeds meer een aaneenschakeling van vakantieverslagen.
Al die hiaten… zo jammer; ik voel me er zelfs een beetje schuldig over.
Natuurlijk, na zoveel jaren (twaalf al) sluipt de klad er in en worden de toedoelijstjes steeds langer.
En zeker, als het als een verplichting gaat voelen, als het tijd opslorpt die voor wat anders nodig is, dan is het beter om te stoppen.
Maar zo is het niet. Ik vind het nog steeds leuk en tijd is betrekkelijk. Daarom heb ik besloten om te proberen een nieuw soort continuïteit te scheppen in de vorm van weekoverzichtjes, gemaakt vanuit de fotobieb op Aaifoon.
Als ik dat consequent doe, dan vallen er in elk geval niet meer van die grote gaten.

Dus…

…bij deze laat ik geboren worden:

mijn Kiek Op De Wiek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.