Logeerpartijtje en Oppasvrijdag

23 augustus

 

Acht jaar... dan ben je geen oppaskind meer. Dan ben je bezoek. Of zelfs dat niet. Sophie ís er gewoon. We houden rekening met elkaar, maar we zijn niet meer voortdurend met elkaar bezig. Zij gaat haar eigen gangetje en geeft mij míjn ruimte. Heerlijk is dat.

Ze maakt zelf video's online, ze haalt van het wereldwijdeweb wat ze nodig heeft en ze heeft mij niet meer nodig als ze gaat douchen, maar toch: Ben je al te groot voor de speeltuin? Écht niet! En toen vermaakte ze zich anderhalf uur in de zandbak en op de trampoline. Daarna, bij de MacDo, was ze niet weg te slaan bij de glijbaan.

00_sophie_logeren_gommelen_23082018_1
00_sophie_logeren_gommelen__23082018_2
00_sophie_logeren_macdo_23082018_1
00_sophie_logeren_macdo_23082018_2
00_sophie_logeren_macdo_23082018_3

's Avonds, toen ze moe werd, kropen we net als vroeger weer lekker bij elkaar. We probeerden Snuf de oorlogshond, maar wegens toch te eng, switchen we naar Beethoven. Op bepaalde punten ook niet geheel kind-proef trouwens, maar dat drong niet tot haar door.

00_sophie_logeren_thuis_23082018_3
00_sophie_logeren_thuis_23082018_2

24 augustus

 

De volgende dag - na een nacht op de bank (Ik heb echt héérlijk geslapen oma!), want haar bed werd geslachtofferd in de verkoop-opruimwoede - werd haar zusje gedropt en zo'n dag is ánders, want Lieve vraagt aandacht en heeft nog een strikt schema vol eten en slapen. Sophie haalde de Barbie-kisten maar weer eens voor de dag.

Ondertussen pakte haar zusje al haar speelgoed uit en veranderde de kamer in een slagveld.

00_sophie_logeren_thuis_23082018_4
00_sophie_logeren_thuis_23082018_7
00_lieve_oppasvrijdag_thuis_24082018_3
lieve_eta_oppasvrijdag_aug2018_2
00_sophie_logeren_thuis_23082018_1
00_sophie_logeren_thuis_24082018_8
00_lieve_oppasvrijdag_thuis_24082018_1
lieve_eta_oppasvrijdag_aug2018

Sophie naaide met kleine, onhandig vochtige vingertjes, vilten harten aan elkaar. Verjaardagscadeautje voor de mama. Een hele prestatie.

Lieve probeerde ondertussen te haken, maar wat een ramp: zij is links en ik kan haar - hoe ik het ook probeer - niet helpen! Ze raakte net zo gefrustreerd als ik en werd woedend, maar stopte uiteindelijk laconiek gewoon een lange draad wol in een zakje en zei triomfantelijk Kláár!

00_sophie_logeren_thuis_23082018_5
00_lieve_oppasvrijdag_thuis_24082018_2
00_sophie_logeren_thuis_24082018_10
00_sophie_logeren_thuis_23082018_6
00_sophie_logeren_thuis_24082018_9

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.